Weblog

Eindexamen, het is al weer een tijd geleden dat ik dat grandioos verknalde. In mijn laatste jaar van het atheneum had ik alle motivatie verloren. Mijn hart lag bij de journalistiek, dus voor mij geen zuur-base reacties, geen wet van behoud van energie en abstracte algebra.

Toch moest ik voor mijn diploma nog één hindernis over. Ik dacht in het weekend nog wel even uit te kunnen gaan en de zondag voor mijn eerste examen scheikunde, sloeg ik met een kater voor het eerst sinds weken een boek open.

Als je jong bent kom je met veel weg, maar dat was het eerste moment waarop ik realiseerde dat laksheid geen optie meer is als je ouder wordt. Ik faalde natuurlijk hopeloos voor scheikunde en wiskunde ging al niet veel beter.

Smaak
Op naar de herkansingsronde en stuiterend met happy hardcore reactieformules stampen. Tja, mijn smaak voor muziek is niet altijd even delicaat geweest, maar het stelde mij wel in staat om complete dagen van de ene ochtend tot de andere ochtend te leren.

Juist de betrekkelijke simpliciteit van die muziek weerhield mij van afleiding. Als het stil is dwaalt mijn gedachte al snel af en als de muziek interessant is ga ik juist weer te veel luisteren.

Bounce Megamix
Ik weet nog goed hoe ik al stuiterend, met mijn ogen rood van vermoeidheid en een bureau vol energiedrankjes, door drie jaar leerstof ploeterde. De cd Bounce Megamix, die ik van een jongen uit mijn basketbalteam kopieerde, heeft heel wat rondjes in mijn hi-fi setje gemaakt.

Alles kwam voorbij. Van rotzooi als dj Paul Elstak en Party Animals tot namen als Moby en The Prodigy, waarvan ik mede door deze idiote leersessies ging houden.

Inmiddels heb ik afstand genomen van happy hardcore en de bijbehorende manier van studeren, maar ik slaagde wel glansrijk voor mijn herexamen.

Door Kristiaan Asscheman

Comments