News

AMSTERDAM - Jarenlang wilde Robbie Williams zijn Take That-collega Gary Barlow 'vermorzelen', omdat deze hem niet serieus nam destijds. Toen Robbie uitgroeide tot superster en de solocarrière van Barlow mislukte, haalde de verbaal begaafde Williams alles uit de kast: Barlow had geen talent, was dik en kon niet zingen.

Toen de overige vier leden van zijn vroegere band succesvol een doorstart maakten, begon het onverwerkte verleden bij Williams te knagen. “Ik wilde erkenning voor mijn frustraties uit die tijd”, legt Robbie Williams uit. “Er heerste een verdeel en heers-strategie, waarin Barlow alles wilde bepalen. Iedereen was meer bezig met zijn eigen hachie dan met het gezamenlijk belang.” Maar Barlow was de verbale pesterijen van Williams nog niet vergeten. “Het deed pijn, zeker in het begin. Tot ik in de venijnige opmerkingen zijn frustratie begon te zien”, geeft Barlow zijn kant van het verhaal. “Wat me vooral pijn deed was dat Williams met zijn opmerkingen het startschot gaf voor de rest van de wereld om me af te maken."



Take That was een van de populairste boybands uit de jaren negentig en scoorde met Back For Good en Everything Changes grote hits. De vrolijke ongedwongen uitstraling bleek schijn. Robbie Williams werd in 1995 uit de band werd gezet vanwege wangedrag. De overige vier – Gary Barlow, Mark Owen, Howard Donald en Jason Orange – stopten een jaar later. Terwijl iedereen dacht dat Gary Barlow als songwriter van de band de nieuwe George Michael zou worden, groeide Robbie Williams uit tot megaster met klassiekers als Angels, Rock DJ en Feel achter zijn naam. Na tien jaar buiten de schijnwerpers te hebben geleefd, besloten Gary, Mark, Howard en Jason tot een comeback, die zeer succesvol bleek. En hoewel Williams de enige was die het solo had gemaakt, bleef hij hunkeren naar erkenning van zijn oude band, en dan met name songwriter Barlow.

Pogingen om af te spreken mislukten. Een geplande ontmoeting werd door Williams op het laatste moment afgezegd. “De jongens waren alweer drie jaar samen en ik heb natuurlijk erg nare dingen gezegd over bepaalde leden”, zegt Robbie met een glimlach. “Ik wist niet hoe ze zouden reageerden.” Uiteindelijk kwam het toch tot een gesprek in Los Angeles. “Barlow zat aan de ene kant en Williams aan de andere kant van de kamer”, legt Howard uit. “De rest zat ertussen in."

"Het was het meest fascinerende gesprek waar ik ooit bij was. Voor het eerst werd er over gevoel gepraat door Gary en Robbie.” Voor Robbie Williams was de ontmoeting 'extreem therapeutisch'. “Toen ik de erkenning kreeg voor mijn frustraties en Gary voor de zijne, was het duidelijk dat we weer met zijn vijven zouden gaan opnemen en optreden.” Eind 2010 verscheen het reüniealbum Progress, een plaat waarop frustratie en hervonden vriendschappen worden bezongen. Williams is er erg blij mee: “De plaat was bijna af, toen we er achter kwamen dat Gary op nog geen enkel nummer lead had gezongen. Er lag nog een nummer op de plank – Eight Letters. Gary heeft netjes aan me gevraagd of hij die mocht inzingen. Omdat ik er al veel had ingezongen, vond ik het wel goed!”

Interview & tekst: Martin Kuiper

Tour:
18/07 ArenA, Amsterdam

Comments